Waldemar Rebinin

Waldemar Rebinin urodził się 29 października 1944 roku w Grójcu. Był synem Gabriela, Łotysza i kolejarza, który był więźniem obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen, oraz Haliny. Od 1947 roku mieszkał w Elblągu, gdzie dorastał. Ukończył zasadniczą szkołę zawodową w Starogardzie Gdańskim. W 1967 roku ożenił się i przeprowadził do Gdańska. Miał córkę Małgorzatę i syna Roberta. Pracował jako kierowca w Wojewódzkiej Kolumnie Transportu Sanitarnego w Gdańsku.

15 grudnia 1970 roku, podczas wydarzeń grudniowych, prowadził oznakowany samochód sanitarny z zaopatrzeniem medycznym dla przychodni kolejowej przy Dworcu Głównym w Gdańsku. Około godziny 14 w okolicy dworca został śmiertelnie postrzelony w głowę przez funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej. Był jedną z ośmiu ofiar wydarzeń grudniowych w Gdańsku. Został pochowany na cmentarzu Srebrzysko, a wiosną 1971 roku jego szczątki przeniesiono na cmentarz przy ulicy Agrykola w Elblągu. W 2008 roku pośmiertnie odznaczono go Złotym Krzyżem Zasługi.

Na podstawie artykułu „Waldemar Rebinin” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.