Grzegorz Knapski

Grzegorz Knapski, znany także jako Knapiusz lub Cnapius, był polskim jezuitą, duchownym, nauczycielem, filologiem, leksykografem, paremiografem, poetą i dramatopisarzem. Urodził się w Grodzisku Mazowieckim; większość źródeł wskazuje to miasto jako miejsce jego urodzenia. Uczył się w Warszawie i Pułtusku, a w 1585 roku wstąpił do zakonu jezuitów. Później nauczał w kolegiach jezuickich i przebywał między innymi w Kaliszu, Poznaniu, Wilnie, Lublinie, Lwowie i Jarosławiu. Zmarł w Krakowie.

Najważniejszym dziełem Knapskiego był trzytomowy słownik „Thesaurus Polonolatinograecus seu Promptuarium linguae Latinae et Graecae”, wydawany w latach 1621-1632. Obejmował część polsko-łacińską, łacińsko-polską oraz zbiór polskich przysłów z objaśnieniami i odpowiednikami w językach łacińskim i greckim. Pracę nad przysłowiami prowadził w latach 1617-1630. Słownik był wielokrotnie wznawiany, a jego tom pierwszy doczekał się do 1793 roku 35 wydań. Knapski napisał również po łacinie tragedie „Philopater”, „Felicitas” i „Eutropius”.

Na podstawie artykułu „Grzegorz Knapski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.