Leonard Pękalski

Leonard Pękalski (25 października 1896 - 2 września 1944) był polskim malarzem i ilustratorem, urodzonym w Grójcu. W 1913 roku rozpoczął naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a dzięki stypendiom kontynuował studia malarskie we Włoszech i Francji. Był członkiem POW, służył w Wojsku Polskim jako podporucznik rezerwy i uczestniczył jako kawalerzysta w wojnie 1920 roku.

W latach 1921-1922 pracował w toruńskim zakładzie graficznym „Sztuka”, kierowanym przez Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, i należał do Konfraterni Artystów. Później przeniósł się z Kowarskim do Krakowa, gdzie został jego asystentem w Akademii Sztuk Pięknych. W 1925 roku współzałożył grupę „Jednoróg”, a w latach 1927-1930 pracował przy rekonstrukcji i wykonywaniu malowideł oraz polichromii na Wawelu.

W 1932 roku został profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a dwa lata później profesorem nadzwyczajnym malarstwa dekoracyjnego. Był członkiem i prezesem warszawskiej grupy „Pryzmat”. Podczas II wojny światowej służył jako oficer Armii Krajowej i instruktor tajnych kursów podchorążych, prowadził też prywatne nauczanie. Został zamordowany przez Niemców na Sadybie podczas powstania warszawskiego. Pochowano go na Cmentarzu Czerniakowskim.

Na podstawie artykułu „Leonard Pękalski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.